 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
انواع بيمهنامه هاي آتشسوزي |
1- بيمهنامه با مبلغ بيمه ثابت: |
بيمهنامههاي آتشسوزي معمولاً با مبلغ بيمه ثابت بيمه ميشوند. بيمهگذار در زمان تكميل پيشنهاد بيمه بايد دقت نمايد كه مورد بيمه به ارزش واقعي (با احتساب استهلاك) بيمه شود. در صورتيكه در لحظه حادثه مبلغ بيمه كمتر از ارزش واقعي مورد بيمه باشد، بيمهگر طبق ماده 10 قانون بيمه (قاعده نسبي سرمايه) خسارت را به نسبت مبلغ بيمه به ارزش واقعي مورد بيمه در لحظه حادثه محاسبه خواهد نمود. در صورت خسارت كلي بيمهگر خسارت را بر مبناي ارزش واقعي مورد بيمه در لحظه حادثه يا مبلغ بيمه هر كدام كمتر باشد پرداخت خواهد كرد. در خصوص خسارات جزيي، تعهد بيمهگر عبارت است از مابهالتفاوت ارزش هريك از اقلام بيمهشده بلافاصله قبل و بعد از لحظه حادثه. البته همانطوركه قبلاً توضيح دادهشد، چنانچه مبلغ بيمه كمتر از ارزش واقعي مورد بيمه در لحظه حادثه باشد، خسارات جزيي به نسبت مبلغ بيمه به ارزش واقعي مورد بيمه پرداخت خواهندگرديد. |
2- بيمهنامه اظهارنامهاي يا عمومي: |
اين بيمهنامه مخصوص انبارهاي نگهداري كالا ميباشد كه ميزان موجودي مرتب در حال تغييراست. در اين بيمهنامه بيمهگذار در ابتداي مدت بيمه ميزان متوسط موجودي كالا ظرف سال را به عنوان مبلغ بيمه به بيمهگر اعلام ميكند و بيمهگر درصدي از حقبيمه ساليانه مثلاً 75% آن را به عنوان عليالحساب حقبيمه دريافت مينمايد. طبق شرايط بيمهنامه، بيمهگذار موظف است در پايان هر ماه حداكثر ميزان موجودي آن ماه را طي اظهارنامهاي به بيمهگر اعلام نمايد. در اين صورت حداكثر تعهد بيمهگر معادل مبلغ آخرين اظهارنامه بيمهگذار ميباشد و حقبيمه قطعي در پايان قرارداد از روي اظهارنامههاي ارسالي بيمهگذار محاسبه خواهدگرديد. در بيمهنامههاي اظهارنامهاي صادره در ايران معمولاً شرط ميشود درصورت افزايش موجودي از مبلغ آخرين اظهارنامه، بيمهگذار موظف است سريعاً مبلغ موجودي جديد را به اطلاع بيمهگر برساند تا با صدور الحاقيه حقبيمه اضافي مربوط دريافت شود، در غير اين صورت حداكثر تعهد بيمهگر معادل آخرين اظهارنامه خواهد بود |
3- بيمهنامه اولين خسارت يا اولين خطر يا اولين آتش (FIRST LOSS) |
بيمهنامه اخيرالذكر معمولاً در مورد واحدهاي صنعتي بزرگ كاربرد دارد. در مواردي كه بيمهگذار بر اساس گزارش كارشناسان تشخيص ميدهد، دامنه حريق هر قدر هم بزرگ باشد، از بين رفتن كل موردبيمه امكان ندارد، از بيمهگر درخواست مينمايد بيمهنامه براساس شرايط اولين خسارت صادر شود. در اين بيمهنامه مبلغ بيمه براساس مبلغ حداكثر خسارت ممكن (ام.پی.ال) صادر ميشود. در اين حالت در موارد خسارت كلي حداكثر تعهد بيمهگر معادل مبلغ بيمه و در موارد خسارات جزيي قاعده نسبي سرمايه اعمال نميگردد. با توجه به عدم اعمال قاعده نسبي سرمايه در مورد خسارات جزيي، مبناي محاسبه حقبيمه اين بيمهنامه بجاي مبلغ بيمه (كه كمتر از ارزش واقعي مورد بيمه است) ارزش واقعي مورد بيمه است. البته هنگام محاسبه حقبيمه، در حاصلضرب ارزش واقعي مورد بيمه و نرخ حقبيمه، ضريبي كه بيشتر از درجه (ام.پی.ال) است اعمال ميگردد. |
4- بيمهنامه با ارزش جايگزيني (ارزش نو) |
در اين بيمهنامه مبلغ بيمه بجاي اينكه براساس ارزش واقعي مورد بيمه (پس از كسر استهلاك) تعيين شود براساس ارزش جايگزيني (ارزش نو) تعيين ميشود. بنابراين مشروط به اينكه بيمهگذار در پيشنهاد بيمه صراحتاً درخواست نمودهباشد بيمهنامه براساس ارزش جايگزيني صادرشود و بيمهنامه نيز تحت عنوان ارزش جايگزيني صادر گردد، در مواقع ورود خسارت بيمهگر خسارت را براساس ارزش جايگزيني (بدون اعمال استهلاك) محاسبه خواهد نمود. |
5- بيمه عدمالنفع |
اگر پس از وقوع خطر بيمهشده، در اثر خسارت مادي وقفهاي در جريان توليد يك واحد توليدي پيشآيد، بيمهگر علاوهبر پرداخت خسارت مادي، سود از دست رفته در اثر عدم توليد و نيز مخارج جاري غيرتوليدي را مطابق مقررات مخصوص كه در شرايط بيمه عدمالنفع پيشبيني شدهاست به بيمهگذار پرداخت ميكند. |
اهم وظايف بيمهگذار در صورت وقوع حادثه: |
|
 |
 |
